ZasadyZ czasem rozwoju Egiptu odrębne miasta zaczęły łączyć się w większe i spójne ośrodki, co posiadało także wpływ na religię. Z tego też powodu dochodzić musiało do wielu kompromisów, które polegały przede wszystkim na łączeniu bóstw z różnych miast w małżeństwa, a także usynawianie niektórych z bogów. Najczęściej powstawały tak zwane triady poszczególnych bogów. Później powstała, czy też stopniowo tworzyła się cała mitologia. Silnie zakorzeniona była przede wszystkim wiara w życie człowieka po śmierci. Stąd też zmarli grzebani byli z bardzo wielką troską. Egipcjanie wierzyli, że człowiek składa się z trzech kolejnych elementów, są to jedne z podstawowych zasad ich wiary. Pierwszy z tych elementów to ciało, drugi to ba – czyli potocznie rozumiana dusza oraz ka, które uważane było za niematerialne odbicie ludzkiego ciała, czy też przedstawiane w postaci opiekuńczego ducha ludzi. Śmierć w przypadku religii egipskiej rozumiana była jako rozłączenie ciała od jego duchowych elementów. Jednak ka i ba po śmierci człowieka żyły w spójnej łączności z ciałem i zależnie od niego. Zatem komora grobowa, w której składane było ciało, była jakoby pośmiertnym mieszkaniem ciała oraz duchowych elementów zmarłego. Zmarły potrzebował tego samego co osoby żywe, musiano mu więc dostarczyć zapasy pożywienia, w postaci kultu zmarłych, tutaj sprawę tą traktowano więc metaforycznie. Ciało zmarłego dodatkowo należało przechowywać w nienaruszonym stanie. Z tego też powodu miejsca pochówków to przeważnie miejsca pustynne, które są wolnymi od wilgoci.